द्रोणपर्व — पञ्चदशोऽध्यायः (Droṇa Parva, Chapter 15): युधिष्ठिर-रक्षा तथा अर्जुनस्य शरवृष्टिः
वे शल्य और भीमसेन दोनों गदारूप सींगोंको घुमा-घुमाकर साँड़ोंकी भाँति गरजते हुए पैंतरे बदल रहे थे ।। मण्डलावर्तमार्गेषु गदाविहरणेषु च । निर्विशेषम भूद् युद्ध तयो: पुरुषसिंहयो:,मण्डलाकार घूमनेके मार्गों (पैंतरों) और गदाके प्रहारोंमें उन दोनों पुरुषसिंहोंकी योग्यता एक-सी जान पड़ती थी
sañjaya uvāca | śalyaś ca bhīmasenaś ca gadārūpau śṛṅgau parivartya vṛṣabhāv iva nadantaḥ pādāni vinyasyantaḥ paryāyān parivartayām āsuḥ | maṇḍalāvartamārgeṣu gadāviharaṇeṣu ca nirviśeṣam abhūd yuddhaṃ tayoḥ puruṣasiṃhayoḥ ||
サンジャヤは語った。シャリヤとビー マセーナの二人は、角ある牡牛の一対のように棍棒(ガダー)をぐるぐると振り回し、咆哮して構えを変えつつ、優位を求めて円を描いて回った。円環の足運びと、棍棒の扱い・打撃において、その獅子のごとき二勇士の勝負は互角に見えた。
संजय उवाच
The verse highlights that in the immediacy of battle, victory can hinge on matched skill and tactical movement rather than on moral claims alone; it invites reflection on how dharma must be upheld through discipline and restraint even when the contest appears evenly balanced.
Sanjaya describes Śalya and Bhīma engaged in a mace duel: they roar like bulls, circle with practiced footwork, and exchange mace techniques so evenly that neither seems superior in maneuvering or weapon-handling.