विपरीतमहं मन्ये मन्दभाग्यं सुतं प्रति । यत्रावध्यन्त समरे सात्वतेन महारथा:
viparītam ahaṁ manye mandabhāgyaṁ sutaṁ prati | yatrāvadhyanta samare sātvaten mahārathāḥ ||
サンジャヤは言った。「不運な我が子のために、すべてが望みと逆に転じてゆくと私は思う。戦場において、サートヴァタの勇士(サーティヤキ)が戦いのうちに多くのマハーラティを討ち果たしたからだ。」
संजय उवाच
The verse highlights how attachment and unrighteous ambition can make outcomes feel ‘reversed’: despite having renowned warriors, Duryodhana’s cause suffers heavy loss. It suggests an ethical logic of consequences—when the foundation is adharma, even strength and strategy may culminate in ruin.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that events are going badly for Duryodhana: in the battle, Sātyaki (the Sātvata hero) has cut down many elite Kaurava fighters, signaling a severe setback for their side.