द्रोणपर्व (अध्याय ११२) — कर्णभीमयोर्युद्धम्, दुर्योधनस्य रक्षणादेशः
Droṇa-parva 112: Karṇa–Bhīma Engagement and Duryodhana’s Protective Order
शिष्यो मम सखा चैव प्रियो<स्याहं प्रियश्न मे । युयुधान: सहायो मे प्रमथिष्यति कौरवान्,'सात्यकि मेरा शिष्य और सखा है। मैं उसको प्रिय हूँ और वह मुझे। युयुधान मेरा सहायक होकर मेरे विपक्षी कौरवोंका संहार कर डालेगा
śiṣyo mama sakhā caiva priyo 'syāhaṃ priyaś ca me | yuyudhānaḥ sahāyo me pramathiṣyati kauravān ||
ユディシュティラは言った。「サーティヤキは我が弟子であり、また友でもある。私は彼にとって愛しき者、彼もまた私にとって愛しき者だ。ユユダーナは我が助けとして立ち、我らに敵対するクル族(カウラヴァ)を打ち砕くであろう。」
युधिष्ठिर उवाच
The verse highlights the ethical force of loyal bonds in a righteous cause: a trusted ally who is both disciple and friend becomes a pillar of strength in crisis, showing how personal fidelity and shared commitment support kṣatriya-duty in war.
Yudhiṣṭhira expresses confidence in Sātyaki (Yuyudhāna), emphasizing their mutual affection and his role as an ally who will overpower the Kaurava opponents in the ongoing battle.