Adhyāya 86: Irāvān’s Lineage, Cavalry Clash, and the Māyā-Duel Ending in Irāvān’s Fall
घटोत्कचस्ततो राजन् भगदत्तं महारणे । शरै: प्रच्छादयामास मेरुं गिरिमिवाम्बुद:,राजन्! उस समय उस महायुद्धमें घटोत्कचने अपने बाणोंद्वारा भगदत्तको उसी प्रकार आच्छादित कर दिया, जैसे बादल मेरुपर्वतको ढक लेता है
ghaṭotkacas tato rājan bhagadattaṃ mahāraṇe | śaraiḥ pracchādayāmāsa meruṃ girim ivāmbudaḥ ||
サンジャヤは言った。「それから王よ、その大合戦においてガトートカチャは矢の雨をもってバガダッタを覆い尽くした。あたかも雲がメール山を包み隠すがごとくであった。」
संजय उवाच
The verse highlights how quickly power dynamics change in war: even a famed warrior can be eclipsed by a sudden surge of force. Ethically, it points to the need for steadiness (dhairya) and clear judgment amid violence and uncertainty.
Sañjaya reports that Ghaṭotkaca, in the thick of the great battle, unleashes such a dense volley of arrows that Bhagadatta is visually and tactically ‘covered,’ compared to Mount Meru being hidden by a cloud.