एतद् वाक््यं सौहृददादापगेयो मध्ये राज्ञां भारतं श्रावयित्वा । तूष्णीमासीच्छल्यसंतप्तमर्मा योज्यात्मानं वेदनां संनियम्य,गंगानन्दन भीष्म समस्त राजाओंके बीच सौहार्दवश दुर्योधनको यह बात सुनाकर मौन हो गये। बाणोंसे उनके मर्मस्थलोंमें अत्यन्त पीड़ा हो रही थी। उन्होंने उस व्यथाको किसी प्रकार काबूमें करके अपने मनको परमात्माके चिन्तनमें लगा दिया
etad vākyaṃ sauhṛdadād āpageyo madhye rājñāṃ bhārataṃ śrāvayitvā | tūṣṇīm āsīc chalyasaṃtaptamarmā yojyātmānaṃ vedanāṃ saṃniyamya ||
サञ्जयは言った。善意から、集まった諸王のただ中で、ガンガーの子ビーシュマはその言葉をドゥルヨーダナに告げ、やがて沈黙した。矢の痛みが急所を焼くように苛んだが、それでも苦痛を抑え、心を収めて至上のアートマンへの観想に据えた。
संजय उवाच