Shloka 32
Marutta’s Sacrifice and Agni’s Embassy (मरुत्त-यज्ञे दूतत्वम्)
वजन गृहीत्वा च पुरन्दर त्वं सम्प्राहार्षीक्ष्यवनस्यातिघोरम् । स ते विप्र: सह वज्ेण बाहु- मपागृह्नात् तपसा जातमन्यु:,पुरंदर! उस समय आप अत्यन्त भयंकर वज्र लेकर महर्षि च्यवनके ऊपर प्रहार करना ही चाहते थे; किंतु उन ब्रह्मर्षिने कुपित होकर अपने तपोबलसे आपकी बाँहको वज्जसहित जकड़ दिया
vajraṁ gṛhītvā ca purandara tvaṁ samprahārṣī kṣyavanasya atighoram | sa te vipraḥ saha vajreṇa bāhum apāgṛhṇāt tapasā jātamanyuḥ purandara |
おおプランダラ（インドラ）よ。かつて汝は金剛杵（ヴァジュラ）を取り、きわめて恐るべき聖仙チャヴァナを打たんとした。だがそのブラフマリシは怒り、苦行（タパス）の力によって、金剛杵もろとも汝の腕を押しとどめた――霊的修行の規律は、誤って向けられたとき、神の力すら制し得ることを示したのである。
शक्र उवाच
Educational Q&A
Power—whether divine or martial—must be governed by dharma; tapas and brahminical spiritual authority can restrain even Indra’s thunderbolt when violence is about to be misapplied.
Indra (Śakra/Purandara) raises the vajra to strike the sage Cyavana, but the enraged brahmarṣi, through ascetic power, immobilizes Indra’s arm along with the weapon, preventing the blow.