Uttanka’s Guru-Śuśrūṣā and the Commission to Retrieve the Maṇikuṇḍalas (उत्तङ्क-गुरुशुश्रूषा तथा मणिकुण्डल-आदेशः)
यदि त्वनुग्रहं कंचित् त्वत्तोडहामि जनार्दन । द्रष्टमिच्छामि ते रूपमैश्वरं तन्निदर्शय,जनार्दन! यदि मैं आपसे कुछ भी कृपा प्राप्त करनेका अधिकारी होऊँ तो आप मुझे अपना ईश्वरीय रूप दिखा दीजिये। आपके उस रूपको देखनेकी बड़ी इच्छा है
yadi tv anugrahaṁ kañcit tvatto ’ham i janārdana | draṣṭum icchāmi te rūpam aiśvaraṁ tan nidarśaya janārdana ||
「もし私があなたから何らかの恩寵を受けるに足る者であるなら、ジャナールダナよ、あなたの主宰にして神なる御姿を拝したいのです。どうかその御姿をお示しください、ジャナールダナよ。」
उत्तडुक उवाच
The verse frames divine revelation as a matter of grace (anugraha) rather than entitlement: the seeker approaches with humility and a focused desire for direct spiritual insight (darśana) of the Lord’s aiśvarya (sovereign divinity).
Uttanka addresses Kṛṣṇa as Janārdana and petitions him for a boon: to be shown Kṛṣṇa’s aiśvara (divine, lordly) form, expressing an intense wish to witness it directly.