Shloka 13
Uttanka’s Inquiry and Vāsudeva’s Adhyātma Exposition
Guṇa–Ritual–Immanence Teaching
“परंतप! क्या पाण्डुके पाँचों पुत्र और धृतराष्ट्रके भी सभी आत्मज संसारमें तुम्हारे साथ सुखपूर्वक विचर सकेंगे? ।। स्वराष्ट्रे ते च राजान: कच्चित् प्राप्स्यन्ति वै सुखम् । कौरवेषु प्रशान्तेषु त्वया नाथेन केशव,“केशव! तुम-जैसे रक्षक एवं स्वामीके द्वारा कौरवोंके शान्त कर दिये जानेपर अब पाण्डवनरेशोंको अपने राज्यमें सुख तो मिलेगा न?
Vaiśampāyana uvāca: Parantapa! kiṃ pāṇḍoḥ pañca putrāś ca dhṛtarāṣṭrasya ca sarve ātmajāḥ saṃsāre tvayā saha sukhapūrvakaṃ vicarituṃ śakṣyanti? Svarāṣṭre te ca rājānaḥ kaccit prāpsyanti vai sukham, kauraveṣu praśānteṣu tvayā nāthena keśava?
ヴァイシャンパーヤナは言った。「おお、敵を焼き尽くす者よ！パーンドゥの五人の子ら、そしてドリタラーシュトラの子らすべても、汝と共にこの世を安らかに、幸いに歩むことができるのか。さらにケーシャヴァよ――汝という守護者にして主によってクル族が鎮められた今、あのパーンドゥの王たちは自らの国において真に安楽を得るのか。」
वैशम्पायन उवाच