Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
पुनरावर्तनन्दां च महानन्दां च सेव्य वै | नन्दने सेव्यते दान्तस्त्वप्सरोभिरहिंसक:,जो सब प्रकारकी हिंसाका त्याग करके जितेन्द्रिय-भावसे आवर्तनन्दा और महानन्दा तीर्थका सेवन करता है उसकी स्वर्गस्थ नन्दनवनमें अप्सराएँ सेवा करती हैं
punarāvartanandāṁ ca mahānandāṁ ca sevya vai | nandane sevyate dāntas tv apsarobhir ahiṁsakaḥ ||
あらゆる暴力を捨て、自己を制して、アーヴァルタナンダー(Āvartanandā)とマハーナンダー(Mahānandā)という聖なる渡し場に正しく参詣する者——不害にして節制あるその人は、天界の歓楽林ナンダナ(Nandana)においてアプサラス(Apsarases)に仕えられる。
अजड्रिय उवाच
Non-violence (ahiṁsā) and self-restraint (dama) are presented as primary virtues; when joined with reverent pilgrimage to tīrthas, they yield exalted spiritual merit culminating in honor and comfort in heaven (symbolized by service in Nandana by Apsarases).
The speaker describes the फलश्रुति (result) of visiting specific sacred sites—Āvartanandā and Mahānandā—while living as an ahiṁsaka and dānta. The narrative frames tīrtha-sevana as effective only when grounded in ethical conduct, and then depicts the heavenly consequence in Indra’s grove, Nandana.