भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
दाक्षायण्यास्तथा5<दित्यो मनुरादित्यतस्तथा । मनोश्व वंशज इला सुद्युम्नश्ष भविष्यति
dākṣāyaṇyās tathā adityo manur ādityatas tathā | manoś ca vaṁśajā ilā sudyumnaś ca bhaviṣyati ||
主は告げた。「ダクシャ(Dakṣa)の娘アディティ(Aditi)から、アーディティヤ(Āditya)すなわち太陽が生まれる。アーディティヤからマヌ(Manu)が生まれる。マヌの系譜にはイラー(Ilā)という娘が現れ、やがてスデュムナ(Sudyumna)と呼ばれる息子へと変じるであろう。」この一節は王統の系譜を神聖な宇宙秩序のうちに据え、血統がダルマと王権を世代から世代へ運ぶ器であることを示している。
ईश्वर उवाच
The verse emphasizes that righteous kingship and social order (dharma) are grounded in a sacred, divinely ordered lineage. By tracing descent from Aditi to the Sun to Manu, it frames human law and governance as connected to cosmic origins.
Īśvara outlines a genealogical sequence: Aditi gives rise to Āditya (the Sun), from whom Manu is born; within Manu’s line appears Ilā, who later becomes known as Sudyumna, indicating a significant transformation within the royal lineage.