Shloka 1
अत्रेः तपोबलप्रकाशः तथा च्यवनस्य सोमाधिकारः
Atri’s Illumination by Tapas; Cyavana and Soma-Entitlement
इस प्रकार श्रीमह्याभारत अनुशासनपर्वके अन्तर्गत दानधर्मपर्वमें भोज्याभोज्यान्नकथन नामक एक सौ पैंतीसवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १३५ ॥। षट्त्रिशर्दाधिकशततमो< ध्याय: दान लेने और अनुचित भोजन करनेका प्रायश्षित्त युधिषछ्िर उवाच उक्तास्तु भवता भोज्यास्तथाभोज्याश्व् सर्वश: । अत्र मे प्रश्रसंदेहस्तन्मे वद पितामह
yudhiṣṭhira uvāca | uktās tu bhavatā bhojyās tathābhōjyāś ca sarvaśaḥ | atra me praśna-saṃdehas tan me vada pitāmaha ||
かくして、尊き『マハーバーラタ』の『アヌシャーサナ・パルヴァ』「ダーナ・ダルマ（布施の法）」における、「食すべきものと食すべからざるものの説示」と名づけられた第百三十五章は終わった。ついで第百三十六章が始まる――施物を受けること、ならびに不当な食を口にすることに対する贖罪（プラーヤシュチッタ）について。ユディシュティラは言った。「大祖父よ、あなたは可と不可のすべてを説き尽くされた。だがこの件について、私の心に一つの疑いが生じた。どうかそれを解き明かしてください。」
युधिषछ्िर उवाच
Educational Q&A
Ethical discernment requires clarity not only about what is permissible (bhojya) and impermissible (abhojya), but also about resolving doubts through proper inquiry to an authoritative teacher, especially in matters of purity, acceptance, and expiation (prāyaścitta).
After Bhīṣma has described permissible and impermissible foods/sources, Yudhiṣṭhira raises a remaining doubt and requests Bhīṣma, addressed as ‘Pitāmaha,’ to clarify it—setting up the discussion on expiation related to accepting gifts and improper eating.