मांसपरिवर्जन-प्रशंसा (Praise of Abstention from Meat) / Ethics of Ahiṃsā in Diet and Rite
न्यायेनैवाप्तमन्नं तु नरो हर्षसमन्वित: । द्विजेभ्यो वेदवृद्धेभ्यो दत्त्वा पापात् प्रमुच्यते
nyāyenaivāptam annaṁ tu naro harṣa-samanvitaḥ | dvijebhyo veda-vṛddhebhyo dattvā pāpāt pramucyate ||
ユディシュティラは言った。「正しい手段によって糧を得、それを喜びをもって二度生まれし者たち—ヴェーダの学に熟した婆羅門—へ布施する者は、罪の束縛から解き放たれる。この偈は、得る道と与える心、その両方がダルマにかなうときにのみ、布施が真に浄化の力を持つことを示す。」
युधिछ्िर उवाच
Charity purifies when it is supported by dharmic livelihood (food obtained by just means) and offered with a joyful, respectful intention to worthy recipients—here, Veda-learned Brahmins—leading to release from sin.
In the Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Yudhiṣṭhira articulates a rule of ethical giving: the donor should first ensure righteous acquisition, then give food gladly to qualified Brahmins, which is said to remove sinful bondage.