Shloka 24
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
वीटां च मुद्रिकां चैव हाहमेतदपि द्वयम् । उद्धरेयमिषीकाभिशर्भोजन मे प्रदीयताम्,“देखो, मैं तुम्हारी गुल्ली और अपनी इस आअँगूठी दोनोंको सींकोंसे निकाल सकता हूँ। तुमलोग मेरी जीविकाकी व्यवस्था करो”
vīṭāṃ ca mudrikāṃ caiva hāham etad api dvayam | uddhareyam iṣīkābhir arbhajana me pradīyatām ||
ヴァイシャṃパーヤナは言った。「見よ。細い葦の茎だけを用いて、汝らの遊び玉と、この我が指輪と――この二つをも取り出してみせよう。ゆえに我が糧を整えよ。」ここで語り手が技を示すのは虚栄のためではなく、正当な生計を得るためであり、才は正しい扶持に結びつくべきこと、また人は欺きや害をもってではなく誠実な手段で扶養を求めうることを含意している。
वैशग्पायन उवाच
Educational Q&A
Competence and honest demonstration of one’s ability can be a legitimate means to seek sustenance; the request for support is framed without coercion, aligning livelihood with ethical conduct.
The speaker draws attention to a feat—extracting a pellet and a ring using thin reeds—and then asks the onlookers to provide food or maintenance, linking the display of skill to a practical request for livelihood.