Shloka 20
Sudāmā Brāhmaṇa: Divine Friendship, Guru-bhakti, and the Lord’s Grace
अथोपवेश्य पर्यङ्के स्वयं सख्यु: समर्हणम् । उपहृत्यावनिज्यास्य पादौ पादावनेजनी: ॥ २० ॥ अग्रहीच्छिरसा राजन् भगवाँल्लोकपावन: । व्यलिम्पद् दिव्यगन्धेन चन्दनागुरुकुङ्कुमै: ॥ २१ ॥ धूपै: सुरभिभिर्मित्रं प्रदीपावलिभिर्मुदा । अर्चित्वावेद्य ताम्बूलं गां च स्वागतमब्रवीत् ॥ २२ ॥
athopaveśya paryaṅke svayam sakhyuḥ samarhaṇam upahṛtyāvanijyāsya pādau pādāvanejanīḥ
それから主クリシュナは友スダーマを寝台に座らせられた。王よ、世を清めるバガヴァーンは自ら敬意を尽くし、彼の足を洗ってその水を御自身の頭に注がれた。さらに天上の香り高い白檀・アグル・クンクマの香膏を塗り、芳香の薫香と灯明の列をもって歓喜のうちに供養された。最後にタームブーラを与え、牛を施し、甘美な言葉で歓迎された。
FAQs
To show that a pure devotee is supremely worshipable; the Lord Himself delights in serving His devotee with humility and affection.
Śukadeva Gosvāmī narrates to King Parīkṣit how Śrī Kṛṣṇa welcomed and honored Sudāmā.
Honor guests and devotees with genuine respect—offer a seat, water, kind words, and attentive care—seeing service as devotion rather than social formality.