Shloka 5
Parīkṣit’s Questions and the Prelude to Kṛṣṇa’s Advent
Earth’s Burden, Viṣṇu’s Order, and Kaṁsa’s Fear
पितामहा मे समरेऽमरञ्जयै-र्देवव्रताद्यातिरथैस्तिमिङ्गिलै: । दूरत्ययं कौरवसैन्यसागरंकृत्वातरन् वत्सपदं स्म यत्प्लवा: ॥ ५ ॥ द्रौण्यस्त्रविप्लुष्टमिदं मदङ्गंसन्तानबीजं कुरुपाण्डवानाम् । जुगोप कुक्षिं गत आत्तचक्रोमातुश्च मे य: शरणं गताया: ॥ ६ ॥ वीर्याणि तस्याखिलदेहभाजा-मन्तर्बहि: पूरुषकालरूपै: । प्रयच्छतो मृत्युमुतामृतं चमायामनुष्यस्य वदस्व विद्वन् ॥ ७ ॥
pitāmahā me samare ’marañjayair devavratādyātirathais timiṅgilaiḥ duratyayaṁ kaurava-sainya-sāgaraṁ kṛtvātaran vatsa-padaṁ sma yat-plavāḥ
クリシュナの蓮華の御足を舟として、祖父アルジュナらは、ビーマのような大魚にも喩えられる将たちがひしめくクルクシェートラのカウラヴァ軍の大海を、子牛の蹄跡をまたぐほど容易に渡り切った。母が御足に帰依したゆえに、主はスダルシャナ・チャクラを携えて胎内に入り、アシュヴァッターマーの火の武器で焼き尽くされかけたこの身—クルとパーンダヴァの最後の種—を守護された。さらにそのマーヤーにより人として現れるシュリー・クリシュナは、永遠の時として万有の内外に顕れ、ある者には苛烈な死として、ある者には甘露の命として解脱を授ける。賢者よ、その超越の御徳を語って私を啓いてください。
As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (10.14.58) :
FAQs
It teaches that what is impossible by one’s own strength becomes easily surmountable when one takes Lord Krishna’s shelter; His grace reduces vast dangers to something small.
Parikshit recalls how Krishna’s presence and guidance enabled Arjuna to face overwhelming warriors like Bhishma, highlighting Krishna’s role as the devotee’s unfailing support.
When facing overwhelming challenges, cultivate dependence on Krishna through prayer, remembrance, and dharmic action—trusting that divine guidance can make heavy burdens manageable.