Adhyaya 63

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये लक्ष्मीस्थापनं नाम द्विषष्टितमो ऽध्यायः अथ त्रिषष्टितमो ऽध्यायः सुदर्शनचक्रादिप्रतिष्ठाकथनं भगवानुवाच एवं तार्क्ष्यस्य चक्रस्य ब्रह्मणो नृहरेस् तथा प्रतिष्ठा विष्णुवत् कार्या स्वस्वमन्त्रेण तां शृणु

かくして『アグニ・プラーナ』において、第六十二章「ラクシュミーの安置」は終わる。ここに第六十三章が始まる。「スダルシャナ輪などの印相のプラティシュター（奉安・開眼）法の説示」。世尊は言われた。「同様に、タールクシャ（Tārkṣya＝ガルダ）、輪（チャクラ）、また梵天とナラシンハのプラティシュターも、ヴィシュヌの場合と同じく行うべきである—それぞれ自らの真言によって。これを聴け。」

Verse 2

सुदर्शन महाचक्र शान्त दुष्टभयङ्कर च्छिन्द छिन्द भिन्द भिन्द विदारय विदारय परमन्त्रान् ग्रस ग्रस भक्षय भक्षय भूतान् त्रायस त्रायस हूं फट् सुदर्शनाय नमः अभ्यर्च्य चक्रं चानेन रणे दारयेते रिपून्

「スダルシャナよ、大いなる輪（チャクラ）よ—正しき者には安穏、悪しき者には恐怖なり。断て、断て；貫け、貫け；裂け、裂け；砕け、砕け。敵対の呪を呑め；呑め、呑め；害あるブータ（bhūta）を食らえ、食らえ。護れ、護れ—hūṃ phaṭ！スダルシャナに帰命する。」この真言により輪を供養すれば、戦場において敵を切り裂く。

Verse 3

ॐ क्षौं नरसिंह उग्ररूप ज्वल ज्वल प्रज्वल प्रज्वल स्वाहा नरसिंहस्य मन्त्रोयं पातालाख्यस्य वच्मि ते ह शोषय शोषय निकृन्तय निकृन्तय तावद्यावन्मे वशमागताः पातालेभ्यः फट् असुरेभ्यः फट् मन्त्ररूपेभ्यः फट् मन्त्रजातिभ्यः फट् संशयान्मां भगवन्नरसिंहरूप विष्णो सर्वापद्भ्यः सर्वमन्त्ररूपेभ्यो रक्ष रक्ष ह्रूं फट् नमो ऽस्तु ते नरसिंहस्य विद्येयं हरिरूपार्थसिद्धिदा

「唵 kṣauṃ—猛き相のナラシンハよ、燃えよ燃えよ；いよいよ燃えよ燃えよ—svāhā！ これは『パーターラ』と名づけられるナラシンハ真言である。汝に告げよう。『Ha—枯らせ枯らせ；断て断て—彼らが我が支配に入るまで—地下界の者どもに phaṭ；アスラに phaṭ；真言の形をなす力に phaṭ；真言の類に phaṭ。疑いより我を護れ、ナラシンハの姿なる世尊ヴィシュヌよ。あらゆる災厄より、あらゆる真言形の敵力より—護れ護れ—hrūṃ phaṭ。汝に帰命する。』」このナラシンハのヴィディヤーは、ハリ（ヴィシュヌ）の形によって所願成就を授ける。

Verse 4

त्रिलोक्यमोहनैर् मन्त्रैः स्थाप्यस्त्रैलोक्यमोहनः गदो दक्षे शान्तिकरो द्विभुजो वा चतुर्भुजः

「トライロークヤ・モーハナ」と呼ばれる神格は、「トリロークヤ・モーハナ」の諸真言によって安置すべきである。右手にガダー（棍棒）を持ち、シャーンティ（鎮静・息災）を授ける者で、二臂または四臂として描かれる。

Verse 5

वामोर्ध्वे कारयेच्चक्रं पाञ्चजन्यमथो ह्य् अधः श्रीपुष्टिसंयुक्तं कुर्याद् बलेन सह भद्रया

左上部には円盤（スダルシャナ・チャクラ）を描き、その下にはパーンチャジャニヤ（Pāñcajanya）の法螺貝を配すべきである。さらに、シュリー（Śrī）とプシュティ（Puṣṭi）を伴わせ、バラ（Bala）とバドラ―（Bhadrā）と共に整えるべきである。

Verse 6

प्रासादे स्थापयेद्विष्णुं गृहे वा मण्डपे ऽपि वा वामनं चैव वैकुण्ठं हयास्यमनिरुद्धकं

ヴィシュヌ（Viṣṇu）の像は、寺院に、あるいは家に、また儀礼の मंडप（maṇḍapa）にさえ安置すべきである。すなわちヴァーマナ（Vāmana）、さらにヴァイクンタ（Vaikuṇṭha）、ハヤーシャ（ハヤグリーヴァ、Hayagrīva）、アニルッダ（Aniruddha）の相として。

Verse 7

स्थापयेज्जलशय्यास्थं मत्स्यादींश्चावतारकान् सङ्कर्षणं विश्वरूपं लिङ्गं वै रुद्रमूर्तिकं

水の寝台（jalashayya）に臥す主の像、またマツヤ（Matsya）に始まる諸アヴァターラを安置すべきである。さらにサンカルシャナ（Saṅkarṣaṇa）、宇宙相（Viśvarūpa）、そしてルドラ（Rudra）の身を体現するリンガ（Liṅga）をも安置すべきである。

Verse 8

अर्धनारीश्वरं तद्वद्धरिशङ्करमातृकाः भैरवं च तथा सूर्यं ग्रहांस्तद्विनायकम्

同様に、アルダナーリーシュヴァラ（Ardhanārīśvara）を勧請し礼拝すべきである。さらにハリ＝シャンカラ（Hari-Śaṅkara）と母神群（Mātṛkās）、またバイラヴァ（Bhairava）、太陽神スーリヤ（Sūrya）、グラハ（Grahas：惑星神）およびそれらに関わるヴィナーヤカ（Vināyaka、ガネーシャ）をも（祀るべきである）。

Verse 9

दर दर इति ख, ग, ङ, इति चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ॐ फट् इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः रक्ष रक्ष ह्रीं फडिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः हरिरूपा सुमिद्विदा इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः गौरीमिन्द्रादिकां लेप्यां चित्रजां च बलाबलां पुस्तकानां प्रतिष्ठां च वक्ष्ये लिखनतद्विधिं

ある標記付き写本では読みに「dara dara」があり、別の標記付き写本では「rakṣa rakṣa, oṃ phaṭ」、さらに別では「rakṣa rakṣa, hrīṃ phaḍ」とある。また標記付き二写本では「harirūpā sumidvidā」と読まれる。今ここに、ガウリー（Gaurī）に関する作法、インドラ等の神々に関わる塗抹（lepa）、図式として描く手順、強さと弱さに関する儀礼、ならびに書物の安置・祝聖（pratiṣṭhā）とその書写法を説き明かす。

Verse 10

स्वस्तिके मण्डले ऽभ्यर्च्य शरपत्रासने स्थितं लेख्यञ्च लिखितं पुस्तं गुरुर्विद्यां हरिं यजेत्

スヴァスティカ形のマンダラの中でハリ（Hari）を礼拝し、矢の葉で作った座に神を安置して坐らせたのち、筆記具と書き記された書巻をも敬って供養すべきである。師はヴィディヤー（学知）とハリを礼拝する。

Verse 11

यजमानो गुरुं विद्यां हरिं लिपिकृतं नरं प्राङ्मुखः पद्मिनीं ध्यायेत् लिखित्वा श्लोकपञ्चकं

東に面して、施主（ヤジャマーナ）は師（グル）、ヴィディヤー（学知）、ハリ（ヴィシュヌ）、書記として任じられた男、そしてパドミニーを観想すべきである。五つの詩句（シュローカ）を書き終えてから。

Verse 12

रौप्यस्थमस्या हैम्या च लेखन्या नागराक्षरं ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्या शक्त्या दद्याच्च दक्षिणां

この文をナーガリー文字で、金の筆（刻筆）を用いて書き、銀の小箱に納めるべきである。力の及ぶ限りバラモンに食を施し、またダクシナー（祭祀の謝礼）を与える。

Verse 13

गुरुं विद्यां हरिं प्रार्च्य पुराणादि लिखेन्नरः पूर्ववन्मण्डलाद्ये च ऐशान्यां भद्रपीठके

まず師（グル）、ヴィディヤー（聖なる学知）、そしてハリ（ヴィシュヌ）を礼拝してから、人はプラーナ等の関連文献を書写すべきである。前に述べたとおり、マンダラなどの前行を始めたのち、北東（イーシャーナ）に据えた吉祥の座（バドラ・ピータ）に坐して行う。

Verse 14

दर्पणे पुस्तकं दृष्ट्वा सेचयेत् पूर्ववद् घटैः नेत्रोन्मीलनकं कृत्वा शय्यायां तु न्यसेन्नरः

鏡に映る聖なる書を見たのち、前に定められたとおり壺（ガタ）によって灑水の作法を行う。次いで「開眼」と呼ばれる儀礼を修し終えたなら、その書を寝台（安置の場）に置くべきである。

Verse 15

न्यसेत्तु पौरुषं सूक्तं देवाद्यं तत्र पुस्तके कृत्वा सजीवीकरणं प्रार्च्य हुत्वा चरुं ततः

次いで、その書巻の上に、神々の招請に始まるプルシャ・スークタ（Pauruṣa-sūkta）のニヤーサ（nyāsa）を施すべきである。さらにサジーヴィーカラナ（sajīvīkaraṇa）という活性化の作法を行い、まず礼拝供養し、その後に火中へカル（caru）の供物を献ずる。

Verse 16

सम्प्राश्य दक्षिणाभिस्तु गुर्वादीन् भोजयेद्द्विजान् रथेन हस्तिना वापि भ्राम्येत् पुस्तकं नरैः

食事を終え、さらにダクシナー（dakṣiṇā）という謝礼を添えて、師（グル）やその他の尊者、ならびに二度生まれ（brāhmaṇa）たちに供食すべきである。また、その書を人々により儀礼として巡行させよ—車に載せ、あるいは象に載せてもよい。

Verse 17

गृहे देवालयादौ तु पुस्तकं स्थाप्य पूजयेत् वस्त्रादिवेष्टितं पाठादादावन्ते समर्चयेत्

自宅において、あるいはまず神殿において、聖なる書を安置して礼拝すべきである。布などで包み、読誦の初めと終わりに、しかるべく供養し敬礼せよ。

Verse 18

त्वा च प्रदापयेत् ब्राह्मणान् भोजयेच्छक्त्या शक्त्यादद्याच्च दक्षिणामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः पूर्वमण्डपपार्श्वे इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पुस्तकं नर इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अन्ते सदार्चयेदिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकपाठः जगच्छान्तिञ्चावधार्य पुस्तकं वाचयेन्नरः अध्यायमेकं कुम्भाद्भिर्यजमानादि सेचयेत्

また、それ（その書／その作法）を施与させるべきである。力に応じてブラーフマナ（brāhmaṇa）を供食し、資力に応じてダクシナー（dakṣiṇā）という祭司への謝礼を与えよ。『世界の安寧』（jagacchānti）を念じ定めたうえで、人はその書を読誦させるべきであり、一章を読ませよ。次に、儀礼の壺（kumbha）の水をもって、祭主（yajamāna）および他の者たちに灑水して清め加持せよ。

Verse 19

द्विजाय पुस्तकं दत्वा फलस्यान्तो न विद्यते त्रीण्याहुरतिदानानि गावः पृथ्वीं सरस्वती

二度生まれ（学識あるブラーフマナ）に書を施すなら、その布施の果報は尽きることがない。至上の大施は三つであると説かれる—牛、土地、そしてサラスヴァティー（Sarasvatī）、すなわち聖なる学知である。

Verse 20

विद्यादानफलं दत्वा मस्यन्तं पत्रसञ्चयं यावत्तु पत्रसङ्ख्यानमक्षराणां तथानघ

罪なき者よ、知識の施与の果報、すなわち墨で記された写本の集成を与えるなら、その功徳は葉（紙葉）の数に応じて、また文字の数に応じて存続する。

Verse 21

तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके महीयते पञ्चरात्रं पुराणानि भारतानि ददन्नरः कुलैकविंशमुद्धृत्य परे तत्त्वे तु लीयते

五夜にわたりパンチャラートラの教え、プラーナ諸典、そしてバーラタ（『マハーバーラタ』）を施す者は、ヴィシュヌの世界において幾千年も尊崇される。さらに一族二十一代を救い上げ、ついには至上の実在（最高真理）に融け入る。