अश्रुपूर्णे ततो नेत्रे व्यपमृज्य पुन: पुन: । उवाच कोपान्नि:श्वस्य दुर्योधनमिदं वच:,अपने आँसूभरे नेत्रोंको बारंबार पोंछकर क्रोधसे लंबी साँस खींचते हुए अभश्वत्थामाने दुर्योधनसे इस प्रकार कहा--
aśrupūrṇe tato netre vyapamṛjya punaḥ punaḥ | uvāca kopān niḥśvasya duryodhanam idaṃ vacaḥ ||
Sañjaya said: Then, with his eyes brimming with tears, repeatedly wiping them, and drawing a long breath in anger, Aśvatthāmā spoke these words to Duryodhana—revealing how grief and wrath, when unchecked in war, drive speech and action away from restraint and toward further harm.
संजय उवाच