Śalya–Bhīma Gadāyuddham (मद्रराज-भीमसेन गदायुद्धम्)
तस्य सर्वायसीं शक्ति शल्य: कनकभूषणाम् | चिक्षेप समरे घोरां दीप्तामग्निेशिखामिव,तब शल्यने समरभूमिमें अभिमन्युपर सम्पूर्णतः लोहेकी बनी हुई एक स्वर्णभूषित भयंकर शक्ति छोड़ी, जो अग्निशिखाके समान प्रज्वलित हो रही थी
sañjaya uvāca | tasya sarvāyasīṁ śaktiṁ śalyaḥ kanakabhūṣaṇām | cikṣepa samare ghorāṁ dīptām agniśikhām iva ||
Sañjaya said: Then Śalya, in that dreadful battle, hurled at him a wholly iron-made spear, adorned with gold—blazing like a tongue of fire. The act underscores the war’s escalating ferocity, where martial prowess and intent to destroy overwhelm restraint, pressing the listener to confront the ethical cost of victory sought through ever-deadlier weapons.
संजय उवाच