HomeMatsya PuranaAdh. 17Shloka 23
Previous Verse
Next Verse

Matsya Purana — Sādhāraṇa Śrāddha: General Ancestral Rite, Shloka 23

शिवनेत्रोद्भवं यस्मात् तस्मात्तत्पितृवल्लभम् अमङ्गलं तद्यत्नेन देवकार्येषु वर्जयेत् //

śivanetrodbhavaṃ yasmāt tasmāttatpitṛvallabham amaṅgalaṃ tadyatnena devakāryeṣu varjayet //

Karena dikatakan berasal dari mata Śiva, maka hal itu menjadi kesayangan para Pitṛ. Namun karena bersifat tidak mujur, hendaknya dengan sungguh-sungguh dihindari dalam upacara bagi para dewa.

śiva-netra-udbhavamarisen from Śiva’s eye
śiva-netra-udbhavam:
yasmātsince/because
yasmāt:
tasmāttherefore
tasmāt:
tatthat (substance)
tat:
pitṛ-vallabhambeloved of the Pitṛs/ancestors
pitṛ-vallabham:
amaṅgalaminauspicious
amaṅgalam:
tatthat
tat:
yatnenawith care/effort
yatnena:
deva-kāryeṣuin acts/rites for the gods
deva-kāryeṣu:
varjayetshould avoid/abstain from
varjayet:
Lord Matsya (in instruction to Vaivasvata Manu)
ShivaPitrs (ancestral spirits)
DharmaRitual purityAuspiciousnessDevakaryaPitrs

FAQs

This verse is not about Pralaya; it lays down a ritual rule distinguishing what is suitable for deva-rites versus what is associated with Pitṛ-worship.

It advises careful discrimination in ritual practice: a householder or king sponsoring worship should avoid inauspicious, Pitṛ-associated items in ceremonies meant for the gods, preserving śubha (auspicious) conditions in public and domestic rites.

Ritually, it marks a clear boundary between deva-kārya and pitṛ-kārya: items regarded as Pitṛ-beloved (and thus inauspicious for deva worship) should be excluded from deity rituals—an important purity rule in Matsya Purana-style temple and household worship.