Adhyaya 60: Descriptions of Kimpurusha-varsha, Hari-varsha, Ilavrita (Meru-varsha), Ramyaka, and Hiranyamaya

Verse 1

इति श्रीमार्कण्डेयपुराणेऽथोत्तरकुरुकथनं नामैकोनषष्टितमोऽध्यायः । षष्टितमोऽध्यायः— मार्कण्डेय उवाच । यत्तु किम्पुरुषं वर्षं तत् प्रवक्ष्याम्यहं द्विज । यत्रायुर् दशसाहस्रं पुरुषाणां वपुष्मताम् ॥

Demikian berakhir bab kelima puluh sembilan, bernama ‘Riwayat Uttara-Kuru’, dalam Śrī Mārkaṇḍeya Purāṇa. Lalu dimulai Bab Enam Puluh. Mārkaṇḍeya berkata: “Kini akan kuuraikan wilayah bernama Kiṃpuruṣa, wahai yang dua kali lahir; di sana manusia yang berjasad berumur sepuluh ribu tahun.”

Verse 2

अनामया ह्यशोकाश्च नरा यत्र तथा स्त्रियः । प्लक्षः षण्डश्च तत्रोक्तः सुमहान्नन्दनोपमः ॥

Di sana laki-laki dan perempuan sungguh bebas dari penyakit dan bebas dari duka. Di sana disebutkan sebuah pohon plakṣa yang agung dan sebuah taman—sangat luas, sebanding dengan Nandana (taman surgawi).

Verse 3

तस्य ते वै फलरसं पिबन्तः पुरुषाः सदा । स्थिरयौवननिष्पन्नाः स्त्रियश्चोत्पलगन्धिकाः ॥

Dengan terus-menerus meminum sari buahnya, para pria tetap dianugerahi masa muda yang mantap; dan para wanita harum semerbak laksana teratai.

Verse 4

अतः परं किंपुरुषाद्धरिवर्षं प्रचक्ष्यते । महारजतसङ्काशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥

Di seberang Kimpuruṣa digambarkan Harivarṣa. Di sana manusia terlahir dengan kilau laksana perak yang agung.

Verse 5

देवलोकच्युताः सर्वे देवरूपाश्च सर्वशः । हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुभम् ॥

Mereka semua turun dari alam para dewa dan dalam segala hal berwujud laksana dewa. Di Harivarṣa, semua orang meminum sari tebu yang membawa keberkahan.

Verse 6

न जरा बाधते तत्र न जीर्यन्ते च कर्हिचित् । तावन्तमेव ते कालं जीवन्त्यथ निरामयाः ॥

Di sana usia tua tidak menimpa mereka, dan mereka tidak pernah merosot. Mereka hidup selama masa yang ditetapkan, lalu berangkat tanpa penyakit.

Verse 7

मेरुवर्षं मया प्रोक्तं मध्यमं यदिलावृतम् । न तत्र सूर्यस्तपति न ते जीर्यन्ति मानवाः ॥

Aku telah menguraikan wilayah Meru, negeri pusat yang disebut Ilāvṛta. Di sana matahari tidak menyengat, dan manusia di sana tidak menua.

Verse 8

लभन्ते नात्मलाभञ्च रश्मयश्चन्द्रसूर्ययोः । नक्षत्राणां ग्रहाणाञ्च मेरॊस्तत्र परा द्युतिः ॥

Di sana sinar bulan dan matahari tidak mencapai pengaruh sepenuhnya, demikian pula sinar bintang dan planet; sebab cahaya Meru di sana adalah yang tertinggi.

Verse 9

पद्मप्रभाः पद्मगन्धा जम्बूफलरसाशिनः । पद्मपत्रायताक्षास्तु जायन्ते तत्र मानवाः ॥

Di sana manusia terlahir dengan cahaya laksana teratai dan keharuman laksana teratai; mereka hidup dari sari buah Jambū, dan mata mereka panjang seperti kelopak teratai.

Verse 10

वर्षाणान्तु सहस्राणि तत्राप्यायुः त्रयोदश । सरावाकारसंस्तारो मेरुमध्ये इलावृते ॥

Di sana usia hidup juga tiga belas ribu tahun. Di Ilāvṛta, di pusat Meru, daratan terbentang bagaikan mangkuk (seperti cekungan).

Verse 11

मेरुस्तत्र महाशैलस्तदाख्यातमिलावृतम् । रम्यकं वर्षमस्माच्च कथयिष्ये निबोध तत् ॥

Di sana Meru adalah gunung agung, raja segala pegunungan, dan wilayah itu disebut Ilāvṛta. Kini, setelah ini, akan kuuraikan varṣa bernama Ramyaka—pahamilah.

Verse 12

वृक्षस्तत्रापि चोत्तुङ्गो न्यग्रोधो हरितच्छदः । तस्यापि ते फलरसं पिबन्तो वर्तयन्ति वै ॥

Di sana juga berdiri sebatang pohon yang menjulang—nyagrodha (beringin) dengan dedaunan hijau. Dengan meminum sari buahnya, mereka sungguh menopang hidup.

Verse 13

वर्षायुतायुषस्तत्र नरास्तत्फलभोगिनः । रतिप्रधानविमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥

Di sana manusia hidup selama sepuluh ribu tahun, menikmati hasil bumi negeri itu. Mereka suci, secara alami mencintai kebahagiaan, serta bebas dari tua renta dan bau busuk.

Verse 14

तस्मादथोत्तरं वर्षं नाम्ना ख्यातं हिरण्मयम् । हिरण्वती नदी यत्र प्रभूतकमलोज्ज्वला ॥

Di sebelah utara dari itu ada wilayah lain yang masyhur bernama Hiraṇmaya. Di sana sungai Hiraṇvatī berkilau, cemerlang karena kelimpahan teratai.

Verse 15

महाबलाः सतेजस्का जायन्ते तत्र मानवाः । महाकाया महासत्त्वा धनिनः प्रियदर्शनाः ॥

Di sana terlahir manusia yang sangat kuat dan bercahaya—bertubuh besar, berdaya hidup tinggi, kaya, dan elok dipandang.