Adhyaya 47 — Bharata-varsha
तथोर्ध्वस्रोतसां षष्ठो देवसर्गस्तु स स्मृतः ।
ततोऽर्वाक्स्रोतसां सर्गः सप्तमः स तु मानुषः ॥
tathordhvastrotasāṃ ṣaṣṭho devasargastu sa smṛtaḥ / tator'vākstrotasāṃ sargaḥ saptamaḥ sa tu mānuṣaḥ
Demikian pula penciptaan keenam—mereka yang berarus ke atas (ūrdhva-srotas)—diingat sebagai penciptaan para dewa. Lalu penciptaan ketujuh adalah mereka yang berarus ke bawah (arvāk-srotas), yakni penciptaan manusia.
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Humans are positioned between animal instinct and divine refinement, implying a duty to redirect one’s ‘current’ upward through discipline, knowledge, and dharma.
Sarga: it continues the vaikṛta enumeration, specifying deva and human creations.
Upward/downward ‘currents’ can be read as tendencies of consciousness: aspiration and luminosity (devas) versus gravitation toward embodiment and desire (humans), inviting inner reorientation.