महाबाहो! आप वहाँ केवल जानेमात्रसे धर्मराजके अभीष्ट मनोरथको सिद्ध कर देंगे; इसमें संशय नहीं है ।। विदुरश्नैव भीष्मश्न द्रोणश्न सहबाह्विक: । श्रेय: समर्था विज्ञातुमुच्यमानास्त्वयानघ,निष्पाप श्रीकृष्ण! विदुर, भीष्म, द्रोणाचार्य तथा बाह्नीक--ये आपके बतानेपर कल्याणकारी मार्गको समझनेमें समर्थ हैं
Mahābāho! āpa vahāṁ kevala jāne-mātrase dharmarājakē abhīṣṭa manorathako siddha kara dēṅgē; isameṁ saṁśaya nahīṁ. Viduraś caiva Bhīṣmaś ca Droṇaś ca saha Bāhlīkaḥ; śreyaḥ samarthā vijñātum ucyamānās tvayānagha, niṣpāpa Śrīkṛṣṇa!
Nakula berkata: “Wahai yang berlengan perkasa, hanya dengan pergi ke sana engkau akan menuntaskan hasrat Dharmarāja Yudhiṣṭhira; tiada keraguan. Dan Vidura, Bhīṣma, Droṇa, beserta Bāhlīka—wahai Śrī Kṛṣṇa yang tak bercela dan suci—mampu memahami jalan kesejahteraan sejati (śreyas) bila engkau menjelaskannya.”
नकुल उवाच
Moral clarity (śreyas) is best grasped when articulated by a person of recognized integrity; Kṛṣṇa’s mere presence and counsel can align even powerful elders toward the truly beneficial course.
Nakula urges Kṛṣṇa to go to the Kuru assembly, confident that Kṛṣṇa will fulfill Yudhiṣṭhira’s aim; he adds that senior figures—Vidura, Bhīṣma, Droṇa, and Bāhlīka—can understand the welfare-path if Kṛṣṇa explains it.