Udyoga Parva, Adhyaya 31 — Yudhiṣṭhira’s Instructions to Sañjaya
Peace Appeal and Five-Village Proposal
धृतराष्ट्र रवाच अभिनन्द्य त्वां तात वदामि संजय अजातशत्रुं च सुखेन पार्थम् । कच्चित् स राजा कुशली सपुत्र: सहामात्य: सानुज: कौरवाणाम्,धृतराष्ट्रने कहा--तात संजय! मैं तुम्हारा स्वागत करके पूछता हूँ कि कुन्तीनन्दन अजातशत्रु युधिष्ठिर सुखसे हैं न? क्या कौरवोंके राजा युधिष्ठिर अपने पुत्र, मन्त्री तथा छोटे भाइयोंसहित सकुशल हैं?
dhṛtarāṣṭra uvāca | abhinandya tvāṃ tāta vadāmi sañjaya ajātaśatruṃ ca sukhena pārtham | kaccit sa rājā kuśalī saputraḥ sahāmātyaḥ sānujaḥ kauravāṇām ||
Dhṛtarāṣṭra berkata: “Wahai Sañjaya, setelah menyambutmu, aku bertanya: apakah Ajātaśatru—Pārtha (Yudhiṣṭhira), putra Kuntī—berada dalam keadaan baik dan tenteram? Apakah raja itu, pemimpin kaum Kaurava, selamat dan sejahtera bersama putra-putranya, para menterinya, dan adik-adiknya?”
संजय उवाच
Even amid political conflict, a ruler’s first concern is the welfare (kuśala) of kin and the stability of the realm—signaled by asking about the king together with sons, ministers, and brothers, the pillars of governance and dharma.
Dhṛtarāṣṭra greets Sañjaya and immediately inquires about Yudhiṣṭhira’s well-being—addressing him respectfully by epithets (Ajātaśatru, Pārtha) and asking whether he is safe along with his family and advisers, reflecting tense pre-war diplomacy.