Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
तस्माद् धर्मो विहितो ब्राह्मणस्य दम: शौचमार्जवं चापि राजन् । तथा विप्रस्याश्रमा: सर्व एव पुरा राजन् ब्राह्मणा वै निसृष्टा:,अत: नरेश्वर! ब्राह्मणके लिये इन्द्रियसंयम, बाहर-भीतरकी शुद्धि और सरलताके साथ- साथ धर्माचरणका ही विधान है। राजन्! सभी आश्रम ब्राह्मणोंके लिये ही हैं क्योंकि सबसे पहले ब्राह्मणोंकी ही सृष्टि हुई है
tasmād dharmo vihito brāhmaṇasya damaḥ śaucaṃ ārjavaṃ cāpi rājan | tathā viprasyāśramāḥ sarva eva purā rājan brāhmaṇā vai nisṛṣṭāḥ |
Karena itu, wahai Raja, dharma yang ditetapkan bagi seorang brāhmaṇa ialah pengendalian diri, kemurnian lahir dan batin, serta kelurusan hati. Dan wahai Raja, semua āśrama memang diperuntukkan bagi brāhmaṇa, sebab pada zaman purba dikatakan bahwa brāhmaṇa diciptakan terlebih dahulu.
भीष्म उवाच
Bhīṣma defines the brāhmaṇa’s dharma as disciplined self-restraint (dama), purity (śauca), and straightforward integrity (ārjava), presenting these as foundational virtues that sustain righteous conduct.
In the Śānti Parva’s instruction to the king (Yudhiṣṭhira), Bhīṣma continues his discourse on social and ethical order, explaining the prescribed qualities and life-framework (āśramas) associated with the brāhmaṇa.