Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
नारायणपरा वेदा यज्ञा नारायणात्मका: | तपो नारायणपरं नारायणपरा गति:
vaiśaṃpāyana uvāca | nārāyaṇaparā vedā yajñā nārāyaṇātmakāḥ | tapo nārāyaṇaparaṃ nārāyaṇaparā gatiḥ ||
Puncak tujuan Weda adalah Nārāyaṇa; segala yajña berhakikat Nārāyaṇa. Buah tertinggi tapa adalah Nārāyaṇa, dan tujuan paling luhur ialah mencapai Nārāyaṇa.
वैशग्पायन उवाच
All authoritative paths—scriptural knowledge (Veda), ritual action (yajña), and disciplined austerity (tapas)—reach their fulfillment when directed to Nārāyaṇa; the supreme good (parama-gati) is union with or attainment of Him.
In the didactic discourse of the Śānti Parva, Vaiśaṃpāyana summarizes a devotional conclusion: the ultimate purport of religious duties and spiritual practices is Nārāyaṇa, presenting a unifying theistic frame for dharma after the war.