Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
अनामयं च राजेन्द्र शुक: सानुचरस्य ह | अनुशिष्टस्तु तेनासौ निषसाद सहानुग:,राजेन्द्र! सेवकोंसहित राजाके आरोग्यका समाचार भी उन्होंने पूछा। फिर उनकी आज्ञा ले राजा अपने अनुचरवर्गके साथ वहाँ हाथ जोड़े हुए भूमिपर ही बैठ गये। राजाका हृदय तो उदार था ही, उनका कुल भी परम उदार था। उन पृथ्वीपति नरेशने व्यासनन्दन शुकसे उनके कुशल-मंगलकी जिज्ञासा करके पूछा--'ब्रह्मम! किस निमित्तसे यहाँ आपका शुभागमन हुआ है?”
anāmayaṃ ca rājendra śukaḥ sānucarasya ha | anuśiṣṭas tu tenāsau niṣasāda sahānugaḥ ||
Bhishma berkata: “Wahai raja terbaik, Śuka juga menanyakan kesehatan raja beserta para pengiringnya. Setelah menerima ajaran darinya, sang raja—bersama para pengikut—duduk di tanah dengan kedua tangan terkatup sebagai tanda tunduk hormat. Penguasa yang luhur budi dan mulia garis keturunannya itu lalu menanyakan kesejahteraan Śuka, putra Vyāsa: ‘Wahai Brahmana, untuk tujuan apakah kedatangan muliamu terjadi di sini?’”
भीष्म उवाच
The verse highlights dharmic royal conduct: a king should honor sages, inquire about their well-being, and receive them with humility and proper etiquette, recognizing spiritual authority as a guide for righteous governance.
Śuka arrives and asks after the king’s health and that of his attendants. The king, having received instruction/permission, sits respectfully with folded hands and then asks Śuka (Vyāsa’s son) the reason for his auspicious visit.