अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
न त्वेवं वर्तमानानामावृत्तिर्विद्यते पुन: । विद्यते$क्षरभावत्वादपरं परमव्ययम्,इस दर्शनके अनुसार ज्ञान प्राप्त करनेवालोंकी इस संसारमें पुनरावृत्ति नहीं होती; क्योंकि वे अविनाशी ब्रह्मभावको प्राप्त हो जाते हैं, अतः परापरस्वरूप निर्विकार परब्रह्मरूपसे ही उनकी स्थिति होती है
na tv evaṁ vartamānānām āvṛttir vidyate punaḥ | vidyate 'kṣara-bhāvatvād aparaṁ parama-vyayam ||
Namun bagi mereka yang berdiam demikian, tidak ada lagi kembali ke putaran dunia. Sebab, dengan mencapai keadaan Yang Tak-Binasanya (Akṣara), mereka sampai pada Yang melampaui yang binasa—Realitas Tertinggi yang tak menyusut. Maka tegaknya mereka adalah dalam Brahman yang tak berubah itu sendiri.
वसिष्ठ उवाच
Abiding in true knowledge and realization leads to apunarāvṛtti—no return to saṁsāra—because the knower attains akṣara-bhāva, the imperishable Brahman, which is supreme and undecaying.
In Śānti Parva’s instruction on liberation, Vasiṣṭha explains the consequence of the described spiritual stance: those established in that realization do not cycle back into worldly existence, since their identity rests in the changeless Brahman.