श्रीशक्रसंवादः — The Dialogue of Śrī
Lakṣmī) and Śakra (Indra
भीष्य उवाच अन्तरा प्रातराशं च सायमाशं तथैव च । सदोपवासी स भवेद् यो न भुदुक्तेडन्तरा पुन:
bhīṣma uvāca | antarā prātarāśaṃ ca sāyamāśaṃ tathaiva ca | sadopavāsī sa bhaved yo na bhuṅkte ’ntarā punaḥ ||
Bhishma berkata: “Wahai Yudhishthira, siapa yang makan hanya pada pagi hari dan demikian pula hanya pada petang hari, serta tidak makan apa pun lagi di antaranya, patut dipandang sebagai orang yang senantiasa berpuasa.”
भीष्य उवाच
Bhishma defines a practical form of continual fasting: limiting oneself to two regulated meals (morning and evening) and avoiding any eating in between, emphasizing restraint and disciplined living as a dharmic practice.
In the Shanti Parva’s instruction to Yudhishthira, Bhishma explains norms of conduct and austerity; here he clarifies what counts as being ‘always fasting’ by giving a concrete behavioral definition.