अव्यक्त-मानस-सृष्टिवादः
Doctrine of Creation from the Unmanifest ‘Mānasa’
(अहमेको न मे कक्षरिन्नाहमन्यस्य कस्यचित् । न तं पश्यामि यस्याहं तं न पश्यामि यो मम ।।) मैं तो अकेला हूँ। न तो दूसरा कोई मेरा है और न मैं किसी दूसरेका हूँ। मैं उस पुरुषको नहीं देखता, जिसका मैं होऊँ तथा उसको भी नहीं देखता, जो मेरा हो (न मुझपर किसीकी ममता है, न मेरा ही किसीपर ममत्व) ।। आत्मापि चायं न मम सर्वा वा पृथिवी मम । यथा मम तथाअन्न्येषामिति चिन्त्य न मे व्यथा | एतां बुद्धिमहं प्राप्य न प्रहष्पे न च व्यथे
aham eko na me kaścid nāham anyasya kasyacit | na taṃ paśyāmi yasyāhaṃ taṃ na paśyāmi yo mama || ātmāpi cāyaṃ na mama sarvā vā pṛthivī mama | yathā mama tathā anyeṣām iti cintya na me vyathā | etāṃ buddhim ahaṃ prāpya na praharṣe na ca vyathe ||
Sang Brahmana berkata: “Aku sendirian. Tak seorang pun sungguh milikku, dan aku pun bukan milik siapa pun. Aku tak melihat seseorang yang kepadanya aku dapat dikatakan ‘milik’, dan aku pun tak melihat siapa pun yang dapat disebut ‘milikku’. Bahkan diri ini bukan ‘milikku’, apalagi seluruh bumi. Dengan merenungkan bahwa apa yang berlaku bagiku berlaku pula bagi yang lain, aku tak merasakan pedih. Setelah mencapai pemahaman ini, aku tidak bersorak dalam suka, dan tidak pula remuk dalam duka.”
ब्राह्मण उवाच