Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
राजन! तदनन्तर प्रतापी महाबाहु भीमसेन मनसे प्राणोंका मोह छोड़कर मद्रराज शल्यके साथ युद्ध करने लगे ।। नकुलः सहदेवश्व सात्यकिश्न महारथ: । परिवार्य तदा शल्यं समनन््ताद् व्यकिरन् शरै:,नकुल, सहदेव और महारथी सात्यकिने भी उस समय शल्यको घेरकर उनके ऊपर चारों ओरसे बाणोंकी वर्षा प्रारम्भ कर दी
sañjaya uvāca |
rājan! tadanantaraṁ pratāpī mahābāhur bhīmasenaḥ manasaḥ prāṇānāṁ mohaṁ chittvā madrarājaśalyena saha yuddhaṁ cakāra ||
nakulaḥ sahadevaś ca sātyakiś ca mahārathaḥ |
parivārya tadā śalyaṁ samantād vyakiran śaraiḥ ||
Wahai Raja, sesudah itu Bhimasena yang perkasa menyingkirkan kebimbangan yang menyelimuti napas hidupnya, lalu bertempur melawan Shalya, raja Madra. Pada saat itu Nakula, Sahadeva, dan Satyaki sang maharathi pun mengepung Shalya dan menghujaninya dengan anak panah dari segala penjuru.
संजय उवाच
The verse underscores inner mastery in crisis: a warrior must dispel paralyzing delusion (moha) and act with resolute clarity in accordance with duty, even amid fear and exhaustion.
Bhima engages Shalya in direct combat, while Nakula, Sahadeva, and Satyaki coordinate tactically by encircling Shalya and attacking him from all sides with a concentrated shower of arrows.