Book 9 (Śalya-parva), Adhyāya 13 — Arjuna’s Arrow-storm and the Drauṇi Confrontation
नामृष्यत्तत्र शैनेय: शत्रोर्विजयमाहवे,युद्धमें शत्रुकी इस विजयको शिनिपौत्र सात्यकि नहीं सहन कर सके। उन्होंने दूसरा धनुष हाथमें लेकर क्रोधसे आतुर हो दो बाणोंसे मद्रराजको घायल करके तीनसे उनके सारथिको भी बींध डाला
na amṛṣyat tatra śaineyaḥ śatror vijayam āhave | dvitīyaṃ dhanuḥ pāṇau gṛhītvā krodhāturo 'bhavat | dvābhyāṃ bāṇābhyāṃ madrarājaṃ vyathayām āsa trībhis tu tasya sārathiṃ vivyādha ||
Sañjaya berkata: Di sana, Śaineya (Sātyaki) tak sanggup menahan kemenangan musuh di medan laga. Dikuasai amarah, ia mengangkat busur yang lain; dengan dua anak panah ia melukai raja Madra, dan dengan tiga anak panah lagi ia menembus sais keretanya.
संजय उवाच
The verse highlights how intolerance of an opponent’s success can trigger anger-driven retaliation. Ethically, it points to the danger of krodha in war: it narrows judgment and accelerates harm, even when framed within kṣatriya valor.
Sātyaki, unable to bear the enemy’s battlefield success, grabs another bow and immediately counterattacks: he wounds Śalya (the king of Madra) with two arrows and then strikes Śalya’s charioteer with three arrows.