Jarā’s Account and the Enthronement of Jarāsandha (जरासंधोत्पत्तिः अभिषेकश्च)
न सम मृत्युं वयं विद्य रात्रौ वा यदि वा दिवा | न चापि कंचिदमरमयुद्धेनानुशुश्रुम,महाराज! हमलोग यह नहीं जानते कि मौत कब आयेगी? रातमें आयेगी या दिनमें? (क्योंकि उसके नियत समयका ज्ञान किसीको नहीं है।) हमने यह भी नहीं सुना है कि युद्ध न करनेके कारण कोई अमर हो गया हो
na sma mṛtyuṃ vayaṃ vidma rātrau vā yadi vā divā | na cāpi kaṃcid amaram ayuddhenānuśuśruma, mahārāja ||
Vāyu berkata: “Wahai Maharaja, kita tidak tahu kapan maut datang—malam atau siang—sebab tak seorang pun mengetahui saatnya yang pasti. Dan kita pun tak pernah mendengar bahwa seseorang menjadi abadi hanya karena menahan diri dari peperangan.”
वायुदेव उवाच
Death is uncertain in timing and cannot be avoided by mere inaction; therefore one should not abandon rightful duty out of fear, since abstaining from battle does not grant immortality.
Vāyudeva addresses the king and argues against hesitation: since no one knows the hour of death and non-combat has never made anyone deathless, one should not shrink from the duty of fighting when it is dharmically required.