मौसलपर्व — अध्याय ८
Arjuna’s evacuation of Dvārakā, Vasudeva’s rites, and the caravan’s crisis
गमन॑ प्राप्तकालं व इदं श्रेयस्करं विभो । कुरुश्रेष्ठ! मैं समझता हूँ कि अब तुमलोगोंने अपना कर्तव्य पूर्ण कर लिया है। तुम्हें सब प्रकारसे सफलता प्राप्त हो चुकी है। प्रभो! अब तुम्हारे परलोक-गमनका समय आया है और यही तुमलोगोंके लिये श्रेयस्कर है ।। ३१ $ ।। एवं बुद्धिश्व तेजश्न प्रतिपत्तिश्न भारत
gamanaprāptakālaṃ va idaṃ śreyaskaraṃ vibho | kuruśreṣṭha! manye ’haṃ yad adya yuṣmābhiḥ svaṃ kartavyaṃ paripūrṇam | sarvathā siddhiṃ prāptā yūyam | prabho! idānīṃ yuṣmākaṃ paralokagamana-kāla āgataḥ, etad eva ca yuṣmākaṃ śreyaskaram ||
Vyāsa berkata: “Wahai Yang Mahakuasa, wahai terbaik di antara Kuru—ini saat yang patut untuk berangkat, dan itulah yang paling membawa kebaikan bagimu. Aku memahami bahwa kalian telah menunaikan dharma; kalian telah meraih keberhasilan dalam segala hal. Tuan, kini waktunya menempuh perjalanan ke alam berikut; dan keberangkatan itulah yang paling utama bagi kalian.”
व्यास उवाच
When one’s dharma and worldly responsibilities have been fulfilled, accepting the natural time of departure without clinging is presented as śreyas—spiritually beneficial and ethically appropriate.
Vyāsa addresses a foremost Kuru, declaring that their obligations are complete and that the destined time for going to the next world has arrived; he frames this transition as auspicious and for their ultimate good.