Previous Verse
Next Verse

Shloka 44

अन्तकप्रतिमश्नोग्रो रात्रियुद्धेडदहत्‌ प्रजा: । 'तत्पश्चात्‌ उग्रमूर्ति महारथी द्रोणाचार्य पाँच दिनोंतक अभेद्यव्यूहका निर्माण, शत्रुसेनाका विध्वंस, महारथियोंका विनाश तथा समरांगणमें जयद्रथकी रक्षा करनेके अनन्तर रात्रियुद्धमें यमराजके समान प्रजाको दग्ध करने लगे ।।

antaka-pratimaśnugro rātri-yuddhe dadāha prajāḥ | tat-paścāt ugra-mūrtiḥ mahā-rathī droṇācāryaḥ pañca-dināni abhēdya-vyūhasya nirmāṇaṃ śatru-senāyā vidhvaṃsaṃ mahā-rathīnām vināśaṃ tathā samara-aṅgaṇe jayadrathasya rakṣaṇaṃ kṛtvā anantaram rātri-yuddhe yama-rāja-samaḥ prajāṃ dagdhum ārabdhavān || dagdhvā yodhān śarair avīro bhāradvājaḥ pratāpavān |

Sanjaya berkata: Dalam pertempuran malam, kesatria garang itu—laksana Antaka (Maut) berwujud—membakar habis bala tentara. Setelah itu, Droṇācārya, mahāratha berwujud dahsyat, selama lima hari menyusun formasi yang tak tertembus, menghancurkan pasukan musuh, menumbangkan para jawara besar, serta menjaga Jayadratha di medan laga; lalu dalam perang malam ia mulai menghanguskan kerumunan laksana Yama, penguasa maut. Setelah membakar para pejuang dengan panah-panahnya, sang putra Bharadvāja yang gagah dan perkasa…

दग्ध्वाhaving burned
दग्ध्वा:
Adhikarana
TypeVerb
Rootदह्
Formक्त्वान्त (absolutive/gerund), परस्मैपद-भाव (active sense), non-finite
योधान्warriors
योधान्:
Karma
TypeNoun
Rootयोध
FormMasculine, Accusative, Plural
शरैःwith arrows
शरैः:
Karana
TypeNoun
Rootशर
FormMasculine, Instrumental, Plural
अवीरःthe unheroic one (as a name/epithet)
अवीरः:
Karta
TypeAdjective
Rootअवीर
FormMasculine, Nominative, Singular
भारद्वाजःBhāradvāja (Drona)
भारद्वाजः:
Karta
TypeNoun
Rootभारद्वाज
FormMasculine, Nominative, Singular
प्रतापवान्mighty, valorous
प्रतापवान्:
Karta
TypeAdjective
Rootप्रतापवत्
FormMasculine, Nominative, Singular

संजय उवाच

S
Sanjaya
A
Antaka
Y
Yamaraja
D
Dronacharya (Droṇa)
B
Bharadvaja
J
Jayadratha
N
night-battle (rātri-yuddha)
I
impenetrable battle-array (abhēdya-vyūha)
E
enemy army (śatru-senā)
A
arrows (śara)

Educational Q&A

The verse underscores the Mahābhārata’s recurring ethical tension: even renowned teachers and great warriors, once immersed in total war, can become instruments of mass destruction—likened to Death itself. It invites reflection on how strategy, duty, and vengeance can eclipse compassion, and how war dehumanizes the ‘multitude’ into something that can be ‘burned’ or ‘scorched’.

Sanjaya describes the ferocity of the fighting, emphasizing a night-battle in which a great warrior ‘burns’ the host like Death. The passage recalls Droṇa’s prior feats—creating an unbreakable formation for five days, crushing the enemy, slaying great champions, and protecting Jayadratha—before stating that he continues to devastate warriors with volleys of arrows.