Shloka 203

रथस्थमतिसंरब्धं युधिष्ठिरवधे धृतम्‌ । तब शल्यने हँसकर युधिष्ठिरके वधका निश्चय किये अत्यन्त क्रोधमें भरकर रथपर बैठे हुए कर्णसे पुन: इस प्रकार कहा--

rathastham atisaṃrabdhaṃ yudhiṣṭhiravadhe dhṛtam | tataḥ śalyena haṃsakaḥ yudhiṣṭhiravadhasya niścayaṃ kṛtvā atyanta-krodhaṃ bharan rathopaviṣṭena karṇena punaḥ evam uktam — saṃjaya uvāca ||

Sanjaya berkata: Melihat Karna duduk di atas keretanya, pikirannya berkobar dan tekadnya bulat untuk membunuh Yudhisthira, Shalya tertawa. Setelah menetapkan dalam hati tentang kematian Yudhisthira, ia kembali berbicara kepada Karna yang dipenuhi amarah besar, demikianlah katanya.

रथस्थम्seated on the chariot
रथस्थम्:
Karma
TypeAdjective
Rootरथस्थ
FormMasculine, Accusative, Singular
अति-संरब्धम्exceedingly enraged/agitated
अति-संरब्धम्:
Karma
TypeAdjective
Rootअति-संरब्ध
FormMasculine, Accusative, Singular
युधिष्ठिर-वधेin (the matter of) killing Yudhiṣṭhira
युधिष्ठिर-वधे:
Adhikarana
TypeNoun
Rootयुधिष्ठिर-वध
FormMasculine, Locative, Singular
धृतम्resolved/held (firmly)
धृतम्:
Karma
TypeVerb
Rootधृ
Formक्त (past passive participle), Masculine, Accusative, Singular

संजय उवाच

S
Sanjaya
K
Karna
S
Shalya
Y
Yudhishthira
C
chariot (ratha)

Educational Q&A

The verse highlights how intense anger and derisive provocation can harden one’s intent toward violence. In the Mahabharata’s ethical frame, such passions cloud discernment (viveka) and can push a warrior beyond measured dharma into destructive fixation.

Sanjaya describes Karna on his chariot, furious and determined to kill Yudhishthira. Shalya, acting as Karna’s charioteer, laughs and then speaks again to Karna—setting up the next exchange that influences Karna’s mindset and actions in the battle.