अर्जुनस्य शीघ्रप्रयाणं भीम-शकुनियुद्धं च
Arjuna’s Rapid Advance and the Bhīma–Śakuni Encounter
द्रौणिं हापश्यत् संग्रामे फाल्गुनं च मुहुर्मुहु: । राजन! वे रोषसे लंबी साँस खींचते और अपने नेत्रोंद्वारा दग्ध-सा करते हुए युद्धस्थलमें अश्वत्थामा और अर्जुनकी ओर बारंबार देखने लगे ।। १३३ $ ।। ततः क्रुद्धो5ब्रवीत् कृष्ण: पार्थ सप्रणयं तदा,तत्पश्चात् क्रोधमें भरे हुए श्रीकृष्ण उस समय अर्जुनसे प्रेमपूर्वक बोले--'पार्थ! युद्धस्थलमें तुम्हारा यह उपेक्षायुक्त अद्भुत बर्ताव देख रहा हूँ। भारत! आज द्रोणपूत्र अश्वृत्थामा तुमसे सर्वथा बढ़ता जा रहा है
drauṇiṁ hāpaśyat saṅgrāme phālgunaṁ ca muhurmuhuḥ | rājann eva roṣase lambī śvāsaṁ khīñcateva ca netrābhyāṁ dagdha-sa iva kurvan aśvatthāmānam arjunaṁ ca punaḥ punaḥ dadarśa || 133 || tataḥ kruddho 'bravīt kṛṣṇaḥ pārtha sapraṇayaṁ tadā | "pārtha yuddha-sthale tava idam upekṣā-yuktam adbhutaṁ ceṣṭitaṁ paśyāmi | bhārata adya droṇa-putro 'śvatthāmā tvām sarvathā vardhamāna iva" || 134 ||
Wahai Raja, ia berulang-ulang memandang di medan perang kepada Droṇi (Aśvatthāmā) dan Phālguna (Arjuna); dalam amarah ia menarik napas panjang, dan sorot matanya seakan hendak membakar mereka. Lalu Kṛṣṇa, murka namun penuh kasih, berkata kepada Pārtha: “Pārtha, aku menyaksikan tingkahmu yang mengherankan di medan laga ini—seolah engkau mengabaikan. Wahai Bhārata, hari ini putra Droṇa, Aśvatthāmā, dalam segala hal sedang mengunggulimu.”
संजय उवाच
Even in righteous war, a warrior must not lapse into complacency or neglect; Kṛṣṇa’s affectionate yet stern rebuke frames vigilance and disciplined effort as part of dharma, especially when an opponent is gaining advantage.
Sañjaya reports a tense moment: someone (in the battle context) repeatedly watches Aśvatthāmā and Arjuna with anger. Kṛṣṇa then addresses Arjuna directly, noting Arjuna’s surprising indifference and warning that Aśvatthāmā is surpassing him that day.