Saumadatti-vadha and Bhīma–Alambusa-saṃyoga (सौमदत्तिवधः तथा भीमालम्बुससंयोगः)
ततः कृष्णश् पार्थश्च संस्पृश्याम्भ: कृताञ्जली । तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम्,तब श्रीकृष्ण और अर्जुन जलसे आचमन करके हाथ जोड़ भगवान् शंकरको प्रणाम करते हुए उन दोनों नागोंके निकट खड़े हो गये
tataḥ kṛṣṇaḥ pārthaś ca saṁspṛśyāmbhaḥ kṛtāñjalī | tau nāgāv upatasthāte namasyantau vṛṣadhvajam ||
Kemudian Kṛṣṇa dan Pārtha (Arjuna) menyentuh air untuk penyucian, lalu dengan tangan terkatup berdiri dekat kedua nāga itu sambil bersujud kepada Vṛṣadhvaja (Śiva).
संजय उवाच
Even in the urgency of battle, righteous action is grounded in inner discipline: purification, respectful posture, and devotion to the divine. The verse models humility and seeking higher guidance before decisive acts.
Sañjaya narrates that Kṛṣṇa and Arjuna perform a brief purificatory act by touching water, join their hands in reverence, and stand near two nāga beings while offering homage to Śiva (Vṛṣadhvaja).