द्रोणेन दुर्योधनस्य कवचबन्धनम् — Drona’s Mantra-Bound Armor for Duryodhana
ऑपन--माजल बछ। ःिअ एकोनसप्ततितमो<ध्याय: राजा पृथुका चरित्र नारद उवाच पृथुं वैन्यं च राजानं मृतं सृज्जय शुश्रुम । यमभ्यषिज्चन् साम्राज्ये राजसूये महर्षय:,नारदजी कहते हैं--सूंजय! वेनके पुत्र राजा पृथु भी जीवित नहीं रह सके; यह हमने सुना है। महर्षियोंने राजसूययज्ञमें उन्हें सम्राट्के पदपर अभिषिक्त किया था इस प्रकार श्रीमह्ाभारत द्रोणपर्वके अन्तर्गत अभिमनन््युवधपर्वमें षोडशराजकीयो- पाख्यानविषयक उनहत्तरवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ ६९ ॥ नआऔशा-<> ड-ण का सप्ततितमो<ध्याय: परशुरामजीका चरित्र नारद उवाच रामो महातपा: शूरो वीरलोकनमस्कृत: । जामदग्न्यो5प्यतियशा अवितृप्तो मरिष्यति
nārada uvāca | pṛthuṃ vainyaṃ ca rājānaṃ mṛtaṃ sṛñjaya śuśruma | yam abhyasiñcan sāmrājye rājasūye maharṣayaḥ ||
Nārada berkata: “Wahai Sṛñjaya, kami mendengar bahwa Raja Pṛthu, putra Vena, juga telah wafat. Para maharsi-lah yang, pada upacara Rājasūya, mengurapinya ke kedaulatan kekaisaran.”
नारद उवाच
Even the most celebrated and ritually sanctioned sovereignty is transient: a king anointed by sages at a Rājasūya still meets death, underscoring impermanence and the need to ground rule in dharma rather than pride in power.
Nārada reports to Sṛñjaya that King Pṛthu (Vena’s son) has died, while recalling that the sages had earlier consecrated him as an emperor during the Rājasūya sacrifice—linking his famed legitimacy with the inevitability of mortality.