द्रोणपर्व अध्याय ६७ — अर्जुनस्य प्रवेशः, श्रुतायुध-वधः, सुदक्षिण-वधः
Arjuna’s advance; deaths of Śrutāyudha and Sudakṣiṇa
ब्राह्मणेभ्यो ददन्निष्कान् सौवर्णान् स प्रभावत: । तुभ्यं निष्कं तुभ्यं निष्कमिति ह सम प्रभाषते,ब्राह्मणोंको सोनेके चमकीले निष्क देते हुए वे बार-बार प्रत्येक ब्राह्मणसे यही कहते थे कि यह निष्क तुम्हारे लिये है, यह निष्क तुम्हारे लिये है
brāhmaṇebhyo dadanniṣkān sauvarṇān sa prabhāvataḥ | tubhyaṃ niṣkaṃ tubhyaṃ niṣkam iti ha sa samprabhāṣate ||
Nārada berkata—dengan kemilau yang agung ia terus-menerus menganugerahkan niṣka emas kepada para brāhmaṇa; dan berulang kali ia menyapa tiap orang, “Niṣka ini untukmu—niṣka ini untukmu.”
नारद उवाच
The verse highlights dāna-dharma: charity should be generous, sincere, and personally respectful—giving is not merely transfer of wealth but an ethical act that honors the recipient.
Nārada describes an illustrious person distributing golden niṣkas to brāhmaṇas, repeatedly telling each recipient, “This is for you,” emphasizing deliberate, individual bestowal.