कस्मिन्निदं हते राजन् रथसिंहे बल॑ तव । एतामवस्थां सम्प्राप्तं तन्ममाचक्ष्व कौरव,“राजन्! कुरुनन्दन! किस सिंहके समान पराक्रमी रथीके मारे जानेपर आपकी यह सेना इस दुरवस्थाको पहुँच गयी है। यह मुझे बताइये”
sañjaya uvāca | kasminn idaṃ hate rājan rathasiṃhe balaṃ tava | etām avasthāṃ samprāptaṃ tan mamācakṣva kaurava ||
Sañjaya berkata: “Wahai Raja, ketika kesatria kereta perang yang bagai singa yang manakah gugur sehingga pasukanmu jatuh ke keadaan seperti ini? Wahai Kaurava, katakan itu kepadaku.”
संजय उवाच
The verse highlights how the fall of a single pivotal warrior can destabilize an entire force, underscoring the ethical and strategic weight of leadership, morale, and responsibility in war.
Sañjaya questions Dhṛtarāṣṭra about which eminent, ‘lion-like’ chariot-warrior has been slain, since that death seems to have caused the Kaurava army to collapse into a dire condition.