Adhyāya 16: Saṃśaptaka-vrata and the Diversion of Arjuna (द्रोणपर्व, अध्याय १६)
एवं संजल्पतां तेषां तावकानां महारथ: । आयाज्जवेन कौन्तेयो रथघोषेण नादयन्,राजन्! जब आपके सैनिक ऐसी बातें कह रहे थे, उसी समय उनके समक्ष कुन्तीनन्दन महारथी अर्जुन अपने रथकी घरघराहटसे सम्पूर्ण दिशाओंको प्रतिध्वनित करते हुए बड़े वेगसे आ पहुँचे
evaṁ sañjalpatāṁ teṣāṁ tāvakānāṁ mahārathaḥ | āyāj javena kaunteyo rathaghoṣeṇa nādayan rājān ||
Wahai Raja, ketika prajuritmu masih berkata demikian, pada saat itu juga Arjuna, putra Kuntī, sang mahakereta, melesat datang ke hadapan mereka, menggema ke segala penjuru dengan gemuruh keretanya.
संजय उवाच
The verse underscores kṣatriya-dharma in its narrative form: decisive action and steadfast resolve in a righteous cause are signaled not by speech alone but by disciplined readiness and courageous presence.
As the Kaurava warriors are talking among themselves, Arjuna suddenly arrives at high speed; the roar of his chariot reverberates in all directions, announcing his approach and intensifying the battlefield tension.