Shloka 67
अलंबलवधः (Alaṃbala-vadhaḥ) / The Slaying of Alaṃbala and the Advance toward Karṇa
राजन! इससे खिन्नचित्त होकर आपके महारथी वीर कर्णपुत्र वृषसेन, मद्रराज शल्य तथा द्रोणकुमार अश्वत्थामाने सात्यकिको सब ओरसे घेर लिया ।। ततः पर्याकुलं सर्व न प्राज्ञायत किंचन । तथा सात्यकिना वीरे विरथे सूतजे कृते,सात्यकिके द्वारा वीरवर सूतपुत्र कर्णके रथहीन कर दिये जानेपर सारा सैन्यदल सब ओरसे व्याकुल हो उठा। किसीको कुछ सूझ नहीं पड़ता था
rājan! etena khinnacitto bhūtvā tava mahārathī vīraḥ karṇaputro vṛṣasenaḥ madrarājaḥ śalyaś ca droṇakumāro ’śvatthāmā ca sātyakiṃ sarvataḥ paryavārayat. tataḥ paryākulaṃ sarvaṃ na prājñāyata kiṃcana. tathā sātyakinā vīre virathe sūtaje kṛte, sātyakinā vīravaraṃ sūtaputraṃ karṇaṃ rathahīnaṃ kṛtvā sarvaṃ sainyaṃ sarvataḥ vyākulaṃ babhūva; kasyacid api kiṃcid na pratyabhāt.
Wahai Raja, tersinggung oleh hal itu, para mahāratha pihakmu—Vṛṣasena putra Karṇa, Śalya raja Madra, dan Aśvatthāmā putra Droṇa—mengepung Sātyaki dari segala sisi. Lalu seluruh bala tentara menjadi kacau; tak seorang pun tahu apa yang harus dilakukan. Sebab ketika Sātyaki, dengan kegagahannya, menjadikan Karṇa sang putra sais itu tanpa kereta, kegelisahan pun merebak ke segala arah.
संजय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how quickly collective judgment collapses when a pivotal warrior is suddenly neutralized; in war, dharma and strategy are tested under pressure, and leaders must act with steadiness rather than panic.
After Sātyaki renders Karṇa chariotless, the Kaurava host becomes disordered. In response, major Kaurava fighters—Vṛṣasena, Śalya, and Aśvatthāmā—surround Sātyaki from all sides to contain him.