Droṇa-parva Adhyāya 114 — Karṇa–Bhīmasena Missile Exchange, Disarmament, and Arjuna’s Intervention
विनाशमुपयास्यन्ति मच्छरौघनिपीडिता: । 'दूसरोंके बलपर जीनेवाले दुर्योधनने इन सब लोगोंका सदा आदसरपूर्वक भरण-पोषण किया है; परंतु ये मेरे बाणसमूहोंसे पीड़ित होकर आज विनष्ट हो जायँगे
vināśam upayāsyanti maccharaugha-nipīḍitāḥ | dūṣaroke balapara jīnevāle duryodhanane in sab logoṅkā sadā ādara-sapūrvaka bharaṇa-poṣaṇa kiyā hai; parantu ye mere bāṇa-samūhoṅse pīḍita hokara āja vinaṣṭa ho jāyaṅge |
Dihimpit oleh derasnya anak-panahku, mereka akan menuju kebinasaan. Duryodhana—yang hidup dari kekuatan orang lain—telah lama memelihara mereka semua dengan hormat lahiriah; namun hari ini, tersiksa oleh hujan panahku, mereka akan binasa.
संजय उवाच
The verse contrasts outward patronage with inner moral weakness: those sustained by another’s power and favor may still meet ruin when the conditions of war and karma turn against them. It highlights the fragility of dependence and the harsh ethical reckoning of battlefield choices.
Sañjaya reports a warrior’s grim confidence: the opposing fighters—though long maintained and honored by Duryodhana—are now being overwhelmed by volleys of arrows and are about to be destroyed in the ongoing battle of Kurukṣetra.