भीमकर्णसमागमः | Bhīma–Karṇa Encounter
दिष्ट्या जानाति संग्रामे योद्धव्यं हि त्वया सह । दिष्ट्या च सफला: पार्थ सर्वे कामा हकामिता:,पार्थ! भाग्यवश समरांगणमें तुम्हारे साथ युद्ध करना यह अपना कर्तव्य समझता है और भाग्यसे ही न चाहनेपर भी तुम्हारे सारे मनोरथ सफल हो रहे हैं
diṣṭyā jānāti saṅgrāme yoddhavyaṃ hi tvayā saha | diṣṭyā ca saphalāḥ pārtha sarve kāmā hy akāmitāḥ ||
Wahai Pārtha! Dengan keberuntungan, ia mengerti bahwa dalam pertempuran ini adalah kewajibannya untuk bertarung bersamamu. Dan oleh keberuntungan yang sama, wahai Pārtha, semua tujuanmu tercapai—bahkan yang tidak kau kehendaki secara sengaja.
वायुदेव उवाच
The verse highlights dharma in a martial context: recognizing one’s rightful duty in war (yoddhavyam) and acting in alignment with it. It also frames outcomes as guided by providence (diṣṭyā), suggesting that when duty is rightly understood and pursued, even unintended goods may come to fruition.
Vāyudeva addresses Arjuna (Pārtha), affirming that a certain warrior has come to understand it is his obligation to fight alongside Arjuna in the ongoing battle. Vāyu further reassures Arjuna that, by fortune, Arjuna’s objectives are being accomplished—even aims he did not explicitly set out to achieve.