Previous Verse
Next Verse

Shloka 106

Chapter 47: Krauñca-vyūha Deployment and Conch-Signals

Kaurava–Pāṇḍava Readiness

सौद्दं च कृपां चैव प्राप्तकालं महात्मनाम्‌ । दयां च ज्ञातिषु परां कथयाज्चक्रिरे नूपा:,सब राजा महात्मा पाण्डवोंके सौहार्द, कृपाभाव, समयोचित कर्तव्यके पालन तथा कुटम्बियोंके प्रति परम दयाभावकी चर्चा करने लगे

sauddhaṁ ca kṛpāṁ caiva prāptakālaṁ mahātmanām | dayāṁ ca jñātiṣu parāṁ kathayāñ cakrire nṛpāḥ, sarve rājā mahātmā pāṇḍavasyāpi sauhārdaṁ kṛpābhāvaṁ samayocita-kartavyapālanaṁ tathā kuṭumbīṣu prati parama-dayābhāvaṁ ca carcāṁ kartum ārabdhāḥ |

Semua raja mulai membicarakan keramahan, belas kasih, ketepatan mereka menunaikan kewajiban sesuai waktu, serta kasih sayang yang tertinggi kepada sanak keluarga—semua itu pada diri para Pāṇḍava yang berhati luhur.

सौहृदम्friendliness, goodwill
सौहृदम्:
Karma
TypeNoun
Rootसौहृद
FormNeuter, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
कृपाम्compassion, pity
कृपाम्:
Karma
TypeNoun
Rootकृपा
FormFeminine, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
एवindeed, just
एव:
TypeIndeclinable
Rootएव
प्राप्तकालम्timely; appropriate to the occasion
प्राप्तकालम्:
Karma
TypeAdjective
Rootप्राप्तकाल
FormNeuter, Accusative, Singular
महात्मनाम्of the great-souled (men)
महात्मनाम्:
TypeNoun
Rootमहात्मन्
FormMasculine, Genitive, Plural
दयाम्mercy, kindness
दयाम्:
Karma
TypeNoun
Rootदया
FormFeminine, Accusative, Singular
and
:
TypeIndeclinable
Root
ज्ञातिषुamong kinsmen/relatives
ज्ञातिषु:
Adhikarana
TypeNoun
Rootज्ञाति
FormMasculine, Locative, Plural
पराम्supreme, highest
पराम्:
TypeAdjective
Rootपरा
FormFeminine, Accusative, Singular
कथयाम्in talk/discussion
कथयाम्:
Adhikarana
TypeNoun
Rootकथा
FormFeminine, Locative, Singular
चक्रिरेthey did/made; they engaged (in)
चक्रिरे:
TypeVerb
Rootकृ
FormPerfect (Liṭ), Third, Plural
नृपाःkings
नृपाः:
Karta
TypeNoun
Rootनृप
FormMasculine, Nominative, Plural

संजय उवाच

S
Sañjaya
N
nṛpāḥ (the kings)
P
Pāṇḍava (Yudhiṣṭhira implied)

Educational Q&A

True nobility in leadership is shown through compassion joined with discernment: fulfilling one’s duty in a time-appropriate way (prāptakāla) while maintaining goodwill and kindness, especially toward one’s own relatives.

Sañjaya reports that the assembled kings, in the war setting, begin discussing and praising the Pāṇḍava’s character—his cordiality, mercy, timely sense of duty, and exceptional compassion toward family and kin.