यः शक्तः समरे भीष्म॑ प्रतियोद्धुमिहाहवे । ऋते त्वां पुरुषव्याप्र सत्यमेतद् ब्रवीमि ते,“वीर! इस विषयमें बार-बार विचारने या संदेह निवारणके लिये कुछ कहनेकी आवश्यकता नहीं है। तुम महारथी भीष्मको शीघ्र मार डालो। युधिष्ठिरकी सेनामें तुम्हारे सिवा दूसरे किसीको ऐसा नहीं देखता, जो समरभूमिमें भीष्मका सामना कर सके। पुरुषसिंह! मैं तुमसे यह सच्ची बात कह रहा हूँ
yaḥ śaktaḥ samare bhīṣma pratīyoddhum ihāhave | ṛte tvāṃ puruṣavyāghra satyam etad bravīmi te ||
Sañjaya berkata: “Di medan perang ini, siapa yang sanggup menandingi Bhīṣma dalam tanding senjata—selain engkau? Wahai harimau di antara manusia, inilah kebenaran yang kukatakan kepadamu.”
संजय उवाच
The verse emphasizes truthful appraisal and responsible counsel in war: recognizing real capability without flattery or doubt, and speaking plainly for the sake of duty and strategic clarity.
Sanjaya reports an assessment of the battlefield: among Yudhishthira’s side, only Arjuna is seen as capable of directly opposing Bhishma in combat, and this is stated as a firm truth.