ते वध्यमाना: पार्थेन कालेनेव युगक्षये । पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चया:
te vadhyamānāḥ pārthena kāleneva yugakṣaye | pārtham evābhyavartanta maraṇe kṛtaniścayāḥ ||
Dihantam Pārtha seakan-akan oleh Kala pada akhir suatu yuga, mereka tetap menerjang hanya ke arah Pārtha, karena telah berketetapan hati memilih maut.
संजय उवाच
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring vision of Kāla (Time) as an irresistible force and portrays a stark kṣatriya ideal: even when defeat is certain, some choose to face the decisive source of danger directly, accepting death rather than retreat.
Sañjaya describes warriors being cut down by Arjuna with overwhelming force; yet, instead of withdrawing, they press forward against Arjuna himself, seemingly determined to die in direct confrontation.