Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“Wahai Ārye! Di manakah semua anak itu? Aku ingin melihat mereka semua.” Mendengar sang pahlawan telah gugur, saudariku Subhadrā dilanda duka; ia mendatangi putranya dan meratap laksana burung kurarī. Lalu ia pergi kepada Draupadī, tenggelam dalam kesedihan, dan bertanya: “Wahai Ārye! Di manakah semua anak itu? Aku ingin melihat mereka semua.”
वैशम्पायन उवाच