Śrāddha-Kalpa: Pitṛ-Pūjā and Tithi-Phala (श्राद्धकल्पः पितृपूजा च तिथिफलम्)
“विभो! पृथ्वी, गौ तथा और जो कुछ भी दान किया जाता है, उन सबसे बढ़कर सुवर्णका दान है ।।
vibho! pṛthvī, gau tathā aura yo kucha bhī dāna kiyā jātā hai, una sabse baṛhakara suvarṇakā dāna hai. akṣayaṃ pāvanaṃ caiva suvarṇam amaraghoṭe. prayaccha dvijamukhyebhyaḥ pāvanaṃ hotaduttamam. devopama tejasvī paraśurāma! suvarṇa akṣaya aura pāvana hai, ataḥ tuma śreṣṭha brāhmaṇoṃ ko yaha uttama aura pāvana vastu hī dāna karo.
“Wahai yang perkasa! Di antara segala pemberian—tanah, sapi, dan apa pun yang didermakan—derma emas adalah yang lebih utama. Wahai Paraśurāma yang bercahaya, laksana dewa! Emas berbuah pahala yang tak habis dan menyucikan; karena itu persembahkanlah pemberian terbaik dan suci ini kepada para dwija yang utama, para Brahmana.”
भीष्म उवाच
The verse teaches a hierarchy of gifts in dharma: while land and cows are highly valued, the donation of gold is praised as especially purifying and as producing ‘akṣaya’ (imperishable) merit when given to worthy recipients—particularly eminent Brahmanas.
Bhishma is instructing and exhorting Parashurama, addressing him respectfully, and advising him on righteous giving: to donate gold—described as purifying and inexhaustible in spiritual fruit—to the foremost Brahmanas.