Vivāha-dharma: Kanyā-pradāna, Śulka, and Pāṇigrahaṇa-niṣṭhā (अनुशासन पर्व, अध्याय ४४)
तत् श्र॒ुत्वा स मुनिस्तुष्टो विपुलस्य प्रतापवान् । बभूव शीलवृत्ता भ्यां तपसा नियमेन च,यह सुनकर प्रतापी मुनि देवशर्मा विपुलके शील, सदाचार, तप और नियमसे बहुत संतुष्ट हुए
tat śrutvā sa munis tuṣṭo vipulasya pratāpavān | babhūva śīla-vṛttābhyāṁ tapasā niyamena ca ||
Mendengar hal itu, sang resi yang berwibawa menjadi puas terhadap Vipula—oleh keluhuran watak dan perilakunya, serta tapa dan laku disiplin yang ditekuninya.
भीष्म उवाच
True worth is measured by character and conduct, supported by austerity and disciplined restraint; such integrated virtue naturally earns the approval of the wise.
Bhishma narrates that after hearing what had been said, the sage becomes genuinely pleased with Vipula, recognizing his moral character, proper behavior, and disciplined ascetic practice.